Zobacz także
System zintegrowanej komunikacji
Mimo całego postępu technologicznego – popularyzacji Internetu czy łączności za pomocą SMS – nadal główną formą komunikacji jest głos i związana z nim łączność telefoniczna. Obecnie może być ona, i często bywa, realizowana na różne sposoby: tradycyjnie poprzez stacjonarną sieć telefoniczną, bezprzewodową sieć telefonii komórkowej, z wykorzystaniem sieci komputerowych (VoIP).
Korzystanie z tak różnych form kontaktu może prowadzić do chaosu zwłaszcza tam, gdzie odbywa się to za pomocą narzędzi, które nie są ze sobą związane. Dlatego, by móc zarządzać różnymi drogami komunikacji i nad nimi panować, musimy stosować systemy, które będą je porządkować.
Taką funkcję pełnią właśnie rozwiązania zintegrowanej komunikacji i dlatego stanowią ważny element w codziennej sprawnej pracy urzędu. Należą one do tych systemów łączności, które integrują w ramach jednej aplikacji (jednego panelu użytkownika) różne formy komunikacji. Obecnie jest to głównie komunikacja głosowa (telefoniczna), multimedialna (video + głos), tekstowa: e-mail, faks, SMS, Instant Messanging (popularnie zwany czatem lub gadu-gadu).
Wdrożenie systemów ZK wymaga ich integracji z istniejąca infrastrukturą informatyczną urzędu – w szczególności z systemami (aplikacjami) informatycznymi urzędu, bazami danych oraz bazami katalogowymi, pocztą elektroniczną i łączami telefonicznymi. Równocześnie będą one obsługiwać różnego typu terminale użytkowników: od prostych telefonów analogowych po zaawansowane aplikacje integrujące różne funkcje w jednym oknie programu, od telefonów stacjonarnych do przenośnych urządzeń typu smartphone czy PDA.
Jednym z kluczowych kryteriów wyboru np. systemu telekomunikacyjnego – wspierającego realizację funkcjonalności e-urzędu – powinna być jego elastyczność i otwartość. Zważywszy na szybko rosnącą liczbę rozwiązań alternatywnych, system powinien być otwarty na rozbudowę (skalowalny). Dzięki modułowej budowie powinien umożliwiać uruchamianie dodatkowych linii lub niestandardowych funkcji.
- Usprawnienie procesów realizowanych w urzędzie, szczególnie w zakresie obiegu i dostępności informacji oraz obsługi interesanta, dzięki:
- łatwiejszej komunikacji wewnątrz organizacji jak i na zewnątrz
- lepszemu dostępowi do informacji (w ramach urzędu i poza nim)
- lepszej współpracy urzędników i lepszemu dostępowi do właściwych ludzi (decydentów)
- Lepsza organizacja pracy jednostki administracyjnej, poprzez kierowanie kontaktów przychodzących wg:
- aktualnego obciążenia urzędników
- deklarowanego tematu rozmowy
- numeru sprawy
- kompetencji, specjalizacji i uprawnień decyzyjnych urzędników
- Optymalizacja zadań realizowanych przez urzędnika, który może poświęcić czas na zadania merytoryczne zamiast na udzielanie standardowych odpowiedzi, dzięki:
- automatyzacji dostępu do:
- aktualnych informacji i komunikatów ogólnych
- informacji o statusie załatwianej sprawy
- informacji o sposobie załatwienia spraw standardowych, np.: lista wymaganych dokumentów, poziom opłat, miejsce złożenia dokumentów
- automatycznemu wprowadzaniu nowych informacji, danych o statusie sprawy
- łatwiejszej obsłudze dostępności do zasobów systemu telekomunikacyjnego urzędu
- automatyzacji dostępu do:
- Urząd przyjazny - bliżej obywateli - umożliwiający wielowymiarową, zintegrowaną komunikację, za pomocą standardowych połączeń telefonicznych, telefonii IP, systemów wideokonferencyjnych, e-maila, faksu, wywołań ze strony WWW, komunikatorów. Stwarza w ten sposób lepsze możliwości komunikacji, załatwienia sprawy administracyjnej:
- dla osób niepełnosprawnych/ chorych, np.:
- osoby mające problem z poruszaniem się, mogą załatwić sprawę urzędową bez wychodzenia z domu, poprzez zdalny kontakt z urzędnikiem
- osoby niesłyszące lub niewidome mogą korzystać z alternatywnych (dla nich dostępnych) kanałów komunikacji
- zdalna współpraca z tłumaczami języka migowego
- dla zapracowanych (nie mających czasu)
- dla mieszkających w odległych rejonach
- dla osób niepełnosprawnych/ chorych, np.:



